و در [ قبله ] به زوال راجعست . قوله : باختياره : يعنى به اختيار مسافر . قوله : كما يتخيّر بين نيّة المقام : ضمير در [ يتخيّر ] به مسافر راجع است . قوله : و عدمها : و عدم نيّت . متن : و كذا يستحب الإمساك ( لكل من سلف من ذوي الأعذار التي تزول في أثناء النهار ) مطلقا كذات الدم ، و الصبي ، و المجنون ، و المغمى عليه ، و الكافر يسلم . شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : چنانچه بر تمام صاحبان عذر كه بواسطه آن روزه‌شان را افطار كرده‌اند مستحبّ است در صورت بر طرف شدن عذر در اثناء روز به قصد قربت بقيّه وقت را امساك نمايند چه مانع قبل از زوال بر طرف شده باشد و چه بعد ، چيزى تناول نموده و يا نكرده باشد . شارح ( ره ) مىفرماين : مثال صاحب عذر زن حائض و نفسائى است كه در بين روز از خون پاك شود يا طفل نابالغ و مدهوش و كافرى كه در اثناء روز بلوغ و افاقه و تشرّف باسلام در حقّشان حاصل شود . قوله : فى اثناء النّهار مطلقا : چه قبل از زوال و چه بعد از آن قوله : كذات الدّم : مقصود زن حائضى است كه در اثناء روز از آن پاك شود . متن : ( الثانية عشرة لا يصوم الضيف بدون إذن مضيفه ) و إن جاء نهارا ما